Tenniselleboog
Direct naar:
Klachten bij een tenniselleboog
Een tenniselleboog (ook wel ‘epicondylitis lateralis’) komt bij ± 2% van de bevolking voor en wordt het meeste gezien in de leeftijdsgroep tussen de 40 en 50 jaar. De klachten worden waarschijnlijk veroorzaakt door degeneratie (ontaarding) van het peesweefsel op 1 cm van de aanhechting op het bot. Kleine peesscheurtjes kunnen ontstaan, die door plaatselijk verminderde doorbloeding moeilijk genezen.
Overbelasting is vaak de oorzaak van een tenniselleboog. Dit kan door tennissen, maar wordt ook vaak gezien na zwaar handwerk.
De meest voorkomende klachten bij een tenniselleboog zijn:
- pijn ter hoogte van de buitenzijde van de elleboog bij alle voorkomende werkzaamheden
- drukpijn ter hoogte van de buitenzijde van de elleboog
Een test voor het bevestigen van de diagnose tenniselleboog is het strekken van de middelvinger tegen weerstand in met een gestrekte elleboog, deze test is echter wel gevoelig. Een röntgenfoto toont gewoonlijk geen afwijkingen.
De eerste behandeling van een tenniselleboog is niet-operatief, en dient te bestaan uit gerichte oefentherapie en het vermijden van de uitlokkende momenten. Indien de oefentherapie niet afdoende is om de klachten te verhelpen is een operatie noodzakelijk.
De behandeling is een kleine operatieve ingreep en verloopt als volgt:
- De behandeling van een tenniselleboog vindt plaats onder verdoving, u krijgt een roesje.
- U ligt op de behandeltafel; het te behandelen gebied wordt met een stift gemarkeerd.
- Een kleine hoeveelheid bloed wordt afgenomen en met centrifuge bewerkt zodat de bloedplaatjes worden geïsoleerd.
- Deze bloedplaatjes bevatten een zeer hoge concentratie groeifactoren, waarvan een genezende invloed op pees aandoeningen is aangetoond.
- Vervolgens wordt de groeifactoren oplossing (GPS®) in de pees en het gebied daar direct omheen achtergelaten en de aangetaste pees wordt zo aangezet tot genezing.
- Een klein steriel verbandje wordt aangebracht en u krijgt een mitella.
Voordat u de behandeling ondergaat, vindt een aantal voorbereidingen plaats:
- U bezoekt de doktersassistente en/of anesthesioloog. Deze bepaalt of u de behandeling van uw tenniselleboog kunt ondergaan en geeft u uitleg over de verdoving en pijnbestrijding, zowel tijdens als na de ingreep. Meer informatie over anesthesie leest u hier.
- De dag van de behandeling aan uw tenniselleboog wordt ingepland, de totale opnameduur is enkele uren.
- U krijgt een advies voor pijnstilling na de ingreep en zonodig ook een recept hiervoor.
- U herstelt en oefent thuis na de ingreep.
- U moet zich goed realiseren dat u de behandelde arm nauwelijks kunt gebruiken in de eerste uren na de behandeling.
- U dient nuchter te zijn vanaf 12 uur (0:00 uur) de avond voor de behandeling.
- Op de dag van opname draagt u gemakkelijk zittende kleding en schoeisel.
- U verschijnt nuchter op de afgesproken tijd in de kliniek.
- De behandeling vindt plaats in dagbehandeling.
- De opnameduur zal gewoonlijk enkele uren zijn.
- In de kliniek wordt gezorgd dat de pijnbestrijding wordt geoptimaliseerd.
- Na 1 dag mag het verbandje worden verwijderd en mag u stoppen met de mitella.
- U mag de eerste uren na de behandeling van uw tenniselleboog niet zelf autorijden of fietsen. Met de mitella om mag u niet deelnemen aan het verkeer. Als de arm weer betrouwbaar kan worden belast, kunt u weer autorijden/fietsen etc.
- Pijn en zwelling geven aan dat de grens van het belasten bereikt is. Fysiotherapie is niet nodig.
- De elleboog blijft enkele weken tot soms enkele maanden lang snel reageren op te zwaar belasten. Met rust en een incidentele pijnstiller zakt dit weer af.
- De termijn waarop werk kan worden hervat, hangt uiteraard af van het soort werk dat u doet.
- Sportactiviteiten kunnen na overleg voorzichtig worden hervat na 6 weken.
Bij iedere ingreep kunnen complicaties ontstaan. Echter, bij deze behandeling worden slechts zelden problemen gezien.
Overleg bij onderstaande complicaties met uw specialist voor eventuele behandeling:
- De elleboog is pijnlijk op een andere plaats, of veel pijnlijiker dan voor de behandeling.
- Opnieuw klachten aan de elleboog: een ongeval kan hier de oorzaak van zijn, maar ook matige kwaliteit van het weefsel kan opnieuw klachten veroorzaken.
- Infectie van de elleboog: dit is een ernstige, maar zeer zeldzame complicatie. De elleboog moet worden gespoeld en u moet langdurig antibiotica gebruiken.
Soms is het resultaat van de behandeling van uw tenniselleboog niet wat u ervan had gehoopt. Het is belangrijk dat u hierover spreekt met uw behandelend orthopeed.
De wens is een pijnloze elleboog, zonder bewegingsbeperkingen en optimale kracht. De resultaten van deze behandeling zijn over het algemeen goed; gewoonlijk wordt een flinke verbetering bereikt. 70 – 80 % van de patiënten zijn tevreden tot zeer tevreden.
Uw behandelend orthopeed zal met u spreken op de polikliniek over het te verwachten resultaat van de behandeling. Onduidelijkheden hierover kunt u bespreken met hem of haar bespreken.
Heeft een tenniselleboog altijd te maken met tennis?
Nee, het heeft vooral te maken met herhaalde strekbewegingen van pols en vingers. Er bestaat ook een golfers elleboog; dit komt veel minder vaak voor en heeft niet direct te maken met golf, maar wel met herhaalde buigbewegingen van pols en vingers. Deze aandoening geeft pijn aan de binnenzijde van de elleboog.
Komt het GPS® materiaal altijd uit mijn eigen bloed?
Ja, er wordt alleen gebruik gemaakt van uw eigen bloed.
Wordt de behandeling vergoed door de zorgverzekeraar?
Ja, deze behandeling wordt in onze kliniek vergoed door de zorgverzekeraar.
Ik heb al diverse andere behandelingen gehad voor een tenniselleboog. Kan de GPS® behandeling dan nog wel worden toegepast?
Ja, dat kan vrijwel altijd.
U bevindt zich op de pagina: Tenniselleboog
